صورت های مالی انبوه سازان تحت تاثیر رکود مسکن
به گزارش عصرسازه، بازار مسکن ماه هاست در یکی از سنگین ترین دوره های رکودی خود گرفتار شده که نه فقط معاملات را خشک کرده، بلکه جریان نقدینگی را از این صنعت بیرون رانده و پروژه های ساختمانی را با کندی و توقف مواجه کرده است. افزایش هزینه ساخت، کاهش قدرت خرید مردم، سخت تر شدن تأمین مالی و نبود سیاست های حمایتی مؤثر، باعث شده بسیاری از شرکت های ساختمانی با فشار مضاعف روبهرو شوند.
در چنین فضایی، تنها شرکت هایی توانسته اند عملکرد قابل قبولی ثبت کنند که یا پروژه های آماده بهره برداری داشته اند، یا از دارایی های قبلی سود گرفته اند، یا توانسته اند هزینه ها را کنترل کنند. در مقابل، شرکت هایی که وابسته به فروش واحدهای جدید یا پروژه های نیمه تمام بوده اند، بیشترین آسیب را دیده اند و این تفاوت، شکاف عمیقی در عملکرد ۹ ماهه شرکت های انبوه سازی ایجاد کرده است.
بازار مسکن ماه هاست در یکی از عمیق ترین دوره های رکودی خود قرار دارد که نه تنها معاملات را خشک کرده، بلکه جریان نقدینگی را از پروژه های ساختمانی بیرون رانده و بسیاری از شرکت های انبوه سازی را با چالش تأمین مالی، افزایش هزینه ساخت و کاهش سرعت پروژه ها روبهرو کرده است. در چنین شرایطی، عملکرد شرکت ها بیش از هر زمان دیگری به کیفیت مدیریت، نوع پروژه ها، میزان دارایی های قابل بهره برداری و توان کنترل هزینه ها وابسته شده است. همین تفاوت ها باعث شده برخی نمادها رشد قابل توجهی ثبت کنند و برخی دیگر در مسیر زیان باقی بمانند.
در میان شرکت های سودده، ثشاهد با ثبت ۳۱۵ میلیارد تومان سود و رشد ۹۱ درصدی، یکی از بازیگران باثبات صنعت بوده است. کیسون نیز با ۳۳۲ میلیارد تومان سود و رشد ۸۹ درصدی عملکردی مشابه داشته و نشان داده پروژه های عمرانی و قراردادهای خارجی این شرکت همچنان موتور محرک سودآوری آن هستند. ثفارس با ۱۰۱ میلیارد تومان سود و رشد ۲۴ درصدی و ثرود با ۸۳ میلیارد تومان سود و رشد ۱۳۳ درصدی، از جمله نمادهایی هستند که توانسته اند در فضای رکودی، سودآوری خود را حفظ و حتی تقویت کنند.
در این میان، برخی نمادها جهش های چشمگیر داشته اند. ثقزوی با ۶ میلیارد تومان سود و رشد هزار درصدی، ثنوسا با ۳۶ میلیارد تومان سود و رشد ۵۸۷ درصدی و ثجوان با ۲۳۰ میلیارد تومان سود و رشد ۶۰۶ درصدی نشان می دهند که بخشی از صنعت از فاز رکود عبور کرده و وارد دوره بهره برداری از پروژه ها یا فروش دارایی های مهم شده است. ثغرب نیز با رشد هزار درصدی سود، یکی از شگفتی های این دوره بوده و نشان داده که برخی شرکت ها توانسته اند از فرصت های محدود بازار بیشترین بهره را ببرند.
کدام نمادها بیشتر افت کردند؟
همه نمادها وضعیتی سودآور ندارند. برخی شرکت ها با افت شدید سود مواجه شده اند. ثزاگرس با تنها ۸ میلیارد تومان سود و افت ۵۷ درصدی، ثامان با ۱۵ میلیارد تومان سود و افت ۶۴ درصدی، ثشرق با ۱۱۷ میلیارد تومان سود و افت ۶۲ درصدی و آ س پ با ۳۲ میلیارد تومان سود و افت ۵۷ درصدی نشان می دهند که بخشی از صنعت هنوز نتوانسته خود را با شرایط جدید بازار وفق دهد. کاهش فروش، افزایش هزینه ساخت، مشکلات نقدینگی و پروژه های نیمه تمام از دلایل اصلی این افت هاست.
در بخش زیان ده ها، وضعیت نگران کننده تر است. ثنظام با پنج میلیارد تومان زیان و رشد ۳۵ درصدی زیان و ثنام با یک میلیارد تومان زیان و رشد منفی ۱۰۱ درصدی نشان می دهند که برخی شرکت ها نه تنها از رکود عبور نکرده اند، بلکه در مسیر نزولی عمیق تری قرار گرفته اند. این نمادها معمولاً با مشکلات ساختاری، بدهی های سنگین، توقف پروژه ها و ضعف مدیریت مالی روبهرو هستند و هنوز نشانه ای از بازگشت در آنها دیده نمی شود.
در مجموع، کل گروه انبوه سازی با ثبت ۱,۸۶۸ میلیارد تومان سود و افت ۶ درصدی نسبت به دوره مشابه، تصویری دوگانه ارائه می دهد: بخشی از صنعت در مسیر رشد و بازگشت قرار دارد، اما بخش دیگری همچنان درگیر چالش های مزمن است و فاصله میان این دو گروه هر روز بیشتر می شود. در بررسی نمادهای منفی، شرکت هایی مانند ثزاگرس، ثامان، ثشرق، آ س پ، ثپردیس، ثالوند، ثجنوب، ثنظام و ثنام نشان می دهند که رکود بازار مسکن برای برخی شرکت ها نه یک چالش موقت، بلکه یک بحران ساختاری است. افت شدید سود یا ورود به زیان در این نمادها معمولاً ناشی از پروژه های نیمه تمام و طولانی شده، نبود نقدینگی و وابستگی به فروش دارایی، مدیریت ناکارآمد و عدم کنترل هزینه ها، ناتوانی در تطبیق با شرایط جدید بازار و ضعف در جذب سرمایه یا مشارکت های جدید است.
اگر این شرکت ها اصلاح ساختار مالی، تغییر مدیریت، خروج از پروژه های کم بازده و شفافیت بیشتر را در دستور کار قرار ندهند، فاصله شان با نمادهای موفق صنعت هر روز بیشتر خواهد شد. در بازاری که حتی در رکود هم برخی شرکت ها توانسته اند رشد چند صد درصدی ثبت کنند، ادامه زیان در این نمادها زنگ خطری جدی برای سهامداران است.
با توجه به تداوم رکود سنگین در بازار مسکن، انتظار نمی رود شرایط مالی شرکت های انبوه سازی در کوتاه مدت دستخوش تغییرات چشمگیر شود. اگرچه بخشی از شرکت ها توانسته اند با اتکا به پروژه های آماده، فروش دارایی ها یا مدیریت هزینه ها سودآوری خود را حفظ کنند، اما بخش بزرگی از صنعت همچنان درگیر کمبود نقدینگی، افزایش هزینه ساخت و توقف پروژه هاست. در صورت ادامه این وضعیت، شکاف میان نمادهای سودده و زیان ده عمیق تر خواهد شد و احتمالاً شاهد تثبیت روند دوگانه ای خواهیم بود که در گزارش ۹ ماهه نیز دیده شد.
در ماه های آینده، شرکت هایی که دارایی های قابل بهره برداری دارند یا توانسته اند منابع مالی جدید جذب کنند، همچنان در مسیر رشد باقی می مانند. اما شرکت هایی که وابسته به فروش واحدهای جدید یا پروژه های نیمه تمام هستند، با فشار بیشتری مواجه خواهند شد و احتمال افزایش زیان در آنها وجود دارد. در مجموع، تا زمانی که سیاست های حمایتی مؤثر، تسهیل تأمین مالی و تحریک تقاضا در بازار مسکن اتفاق نیفتد، صنعت انبوه سازی در وضعیت شکننده باقی می ماند و تنها شرکت های چابک و دارای مدیریت کارآمد قادر خواهند بود از این دوره عبور کنند.